Dostałam tę książke i jeszcze jedną od wydawnictwa INITIUM dla polskiej biblioteki w Letterkenny.  Skorzystałam z prawa 'pierwszej nocy' i zanim tam trafi, była u mnie w czytaniu.  Podchodziłam do niej jak pies do jeża, a to dlatego, że nie lubię opowieści o Czarodzieju z Krainy Oz, wkurza mnie ta Dorota (stara maleńka), blaszany drwal i Lew i strach na wróble. A jak słyszę Over the rainbow to juz w ogóle mam mdłości. Nic na to nie poradzę. Mam takie niechcenia w stosunku do niektórych opowieści, Pinokia nie trawię, Mały Książę może i dzieło, ale jakoś mnie nie zachwycił, a dziewczynkom z lwami mówiącymi ludzkim głosem to już w ogóle mówię NIE.

Postanowiłam przeczytać kilka stron i najwyżej porzucić ze wstrętem. I wiecie co, stal sie cud pewnego dnia, pochłonęła mnie ta powieść i nie mogłam sie od niej oderwać.

Opowieść dzieje się w świecie, którego nie znamy, jak to w bajkach lub powieściach fantazy. Prosze, nie każcie mi powtarzać żadnych nazw ani imion, bo nie pamiętam. Jedynie imię głównej bogaterki - Elfaba - utkwiło mi w pamięci. Urodziła się zielona. Taki kolor miała jej skóra. Bardzo dramatyczne okoliczności towarzyszyły dniu jej narodzin. Już myślałam, że historia bedzie głównie ogniskować się na jej rodzinie i młodości, kiedy nastąpił zwrot akcji i znaleźliśmy sie w Szmaragdowym Mieście i szkole z internatem. Poznajemy tam galerię postaci, jedna ciekawsza od drugiej. Już myślałam, że na tym się skupi autor, a tu znowu zwrot w akcji... i tak jeszcze kilka razy.

Pewnie wiele można wniosków wyciagnąc z tej powieści, można też sie po prostu dobrze bawić w trakcie lektury, bez żadnego filozofowania, jedno mi się nasuwa - nic nie jest takie, jak się wydaje na pierwszy rzut oka, zło ma wiele twarzy, a nosiciele zła nie zawsze są na wskroś zepsuci. Na każdą historię można spojrzeć z innej perspektywy i będzie ona wtedy miała inne oblicze. To, co nam się wydaje czarne, może być też białe, to co niby jest po złej stronie mocy, może nie zawsze tak było, a może tylko nam się strony pokiełbasiły? Poza tym bardzo podoba mi sie teoria światów równoległych, a tu mamy akcję, która sugeruje, ze takowe istnieją.

Jeszcze jedne wniosek mi się tu pcha na tapetę - nigdy nie sądź książki przed jej przeczytaniem, albo przynajmniej spróbowaniem. Mam tyle powieści w kolejce, ze już miałam ją porzucić na bliżej niesprecyzowany czas, czyli nigdy-nie-przeczytam-chyba-że-reszta-spłonie. Gdyby jednak nie jakaś elementarna przyzwoitość i miłość do słowa drukowanego, gdyby nie to, że jest ona baaaardzo smakowicie wydana, z maleńkimi szczególikami, ktore tworzą klimat powieści (maleńkie siliquettki czarownicy przy numerach stron, piękny druk, ładnie rozstrzelone linie tekstu, miękka w rękach, łatwo się rozkłada na stole/kolanach), mogłabym ją przegapić, nie dać jej szansy i odebrać sobie wyjątkową przyjemność zatopienia się w świecie baśni, ale dla dorosłych.

Bardzo polecam historię Złej (?) Czarownicy z Zachodu, podarujcie sobie kilka chwil w świecie za siedmioma lasami, za siedmioma górami. Gwarantuję, że oderwiecie się od codzienności i zapomnicie o Bożym swiecie. Czytałam akurat w czasie po-katastrofie. Bardzo mi się taka powieść na ten czas przydała.